هدفونهای نازنینم
دیروز توی مسیر کار متوجه شدم که جعبه هدفون بلوتوثم توی کیفم نیست. همون لحظه حدس زدم که اتفاق بدی افتاده اما باز امیدوار بودم که توی خونه باشه. عصر که برگشتم خونه را زیر و رو کردم و نبود. برای من اتفاق غیرقابل تحملیه. هدفونهام برام مثل رفیق یا قرص ضد افسردگی هستند. این هدفونها هم واقعا عالی بودند و بعد از چندین تجربه شکستخورده, واقعا خیلی خوب کار میکردند هم از نظر اتصال و عملکرد و هم از نظر عمر باتری. بار غم وقتی سنگینتر و غیر قابل تحملتر شد که رفتم توی دیجیکالا نگاه کردم دیدم قیمتشون شده 8 میلیون و 600!!! من یک سال و سه ماه پیش خریده بودمشون 830هزار تومن!!!! اصلا باورم نمیشد. چند بار چک کردم که صفرها را دارم درست میشمارم! یا خود خدا! تصور اینکه یک گنجینه هشت میلیونی را به همین مفتی گم کردم خیلی خیلی دردناک بود!
بعد هم چون بدون هدفون واقعا نمیتونم زندگی کنم (بله میدونم اعتیاد به هر چیزی بده اما واقعا الان توان ترک اعتیاد ندارم!) سعی کردم یک هدفون دیگه انتخاب کنم که با وضعیت اینترنت واقعا یک پروسه احمقانهی وحشتناک بود. برای اینکه با جیپیتی مشورت کنم باید فیلترشکن وصل میشد که سایفون هزارسال طول میکشه که وصل شه. بعد برای اینکه اون پیشنهاداتش را روی دیجیکالا چک کنم, باید قطعش میکردم. بعد بهش محدوده قیمت داده بودم, گزینهها را بر اساس محدوده قیمت از روی سایتهای خارجی پیشنهاد میداد, میدیدم روی دیجیکالا قیمتشون 3 برابر قیمت جهانی هست! بعد چون از بیرون به سایتهای داخلی دسترسی نداره, نمیتونه خود دیجیکالا یا سایر سایتهای ایرانی را چک کنه. هی از روی آمازون و یه سری سایت کرهای (فکر کنم تمو بود) پیشنهاد میداد. خلاصه که یک پروسه بسیار اعصاب خوردکن و افتضاح بود. همهاش هم فکر میکردم شاید پیدا بشه که خوب نشد. رفتم تموم مسیری که صبح قبل از سوار شدن به ماشین رفته بودم را چک کردم. از نگهبان ساختمان و مغازههای اطراف هم پرسیدم اما خوب شما فکر کن کسی یه همچین چیزی پیدا کنه, پسش نمیده که! تمام خونه و تمام جاهای عاقلانه و احمقانه ممکن را هم گشتم و زیر و رو کردم که نبود که نبود! خیلی غمگینم! هدفونهای نازنینم!
آخرش هم یک مدل انتخاب کردم یک میلیون و خرده ای و یک مدل چهار میلیون و خردهای و اون ور ایدهآلگرای احمقم اجازه نداد که ارزونه را بخرم. با کاورش 5 میلیون هزینه کردم و تا صبح خوابم نبرد!:)))
واقعا شرایط گندی داریم ما ایرانیها. از چند جانب داریم تاوان زندگی در این مملکت را میدیم. واقعا دائم اضطراب خراب شدن وسایلم را دارم و بعد هم که یک همچین بدشانسی گندی! اه, لعنت بهش.
توی این روزها که خودم را به زور این طرف و اون طرف میکشم هی میخوام صرفهجویی هم بکنم واقعا اتفاق بدی بود.